ხინკალი

ხინკალი ის კერძია, რომელიც ქართული მთის სამზარეულოს არსს განსაზღვრავს — ხელით დაგრეხილი ცომის პარკი, რომელშიც სანელებლებით შეზავებული ხორცის ფარში და ცხელი ბულიონია ჩაკეტილი. მისი სამშობლო ფშავ-ხევსურეთის მაღალმთიანეთია, სადაც მონადირეებს კომპაქტური და კალორიული საკვები სჭირდებოდათ; დღეს ხინკალი საქართველოს ყველა კუთხის სუფრაზეა.

ისტორია და ტრადიცია

კალაქური (ქალაქური) ხინკალი საქონლისა და ღორის ხორცის ნარევით მზადდება — შავი პილპილით, ძირაკითა და უცხო სუნელით; მთის ვარიანტებში ცხვრის ან თხის ხორცს იყენებენ. ხინკლის სავიზიტო ბარათი კუდია: სწორად დაგრეხილს 19-დან 28-მდე ნაკეცი აქვს და მთაში დიასახლისებს სწორედ ამით აფასებენ.

როგორ მიირთვათ ქართულად

ჩანგალს ნუ გამოიყენებთ. აიღეთ კუდში, თავდაყირა შეატრიალეთ, გვერდიდან პატარა ნაკბენი გააკეთეთ, ჯერ ბულიონი შეწრუპეთ და მერე ხორცი და ცომი შეჭამეთ. კუდები თეფშზე დატოვეთ — ტრადიციულად არ იჭმევა და მიმტანიც ამით ითვლის რაოდენობას. თან უხდება ცივი ლუდი ან ახალგაზრდა ქარვისფერი ღვინო.

რეგიონული ვარიაციები

• კალაქური — ქალაქური. საქონლისა და ღორის ნარევი, შავი პილპილი, ძირაკი, უცხო სუნელი — თბილისის რესტორნების სტანდარტი.
• ფშაური / მთიულური — მთის სტილი. ცხვარი ან თხა, მინიმალური სანელებლები, სქელი ცომი.
• სამარხვო — ყველით, სოკოთი ან კარტოფილით — თანამედროვე, ნაკლებად ტრადიციული ვარიანტები.

სად დააგემოვნოთ საუკეთესო

• ზახარ ზახარიჩი (თბილისი) — ქალაქის ერთ-ერთი საუკეთესო კალაქური ხინკალი
• ფასანაური — ხინკლის „სამშობლო“ ყაზბეგისკენ მიმავალ გზაზე
• ყაზბეგის სახინკლეები — ცხელი ბულიონი გერგეტის ტაძრიდან დაბრუნების შემდეგ
• სახლი #11 (თბილისი) — მთის სტილის ცხვრის ხინკალი სოლოლაკში
• ნებისმიერი საოჯახო სასტუმრო ყაზბეგსა და ხევსურეთში — ნამდვილი სოფლური ხინკალი

ხშირად დასმული კითხვები